Νιώθω ότι χρεiιάζομαι να φύγω για λίγο. Να ησυχάσω από όλα αυτά. Να ηρεμήσω, να ξαναχωθώ στα βιβλία μου, να βρω την γαλήνη που έβρισκά παλιά σε αυτά. Ταράχτηκα πολύ με ότι έγινε μωρέ. Χρειάζομαι την ησυχία μου. Και γι' αυτό πήρα την γενναία απόφαση να σταματήσω το μπλογκ για όσο χρειαστεί, να κουλάρω. Μην με παρεξηγήτε, σας ικετέυω, καταλάβετε με, ταλαιπωρήθηκα..... Ήσασταν τρομεροί φίλοι, συναγωνιστές θερμοί, πολεμιστές σπαθιά. Λυπάμαι.... μα χρειάζομαι να μείνω λίγο μόνη. Να γίνουν επιτέλους όλα πιθανά, να σκεφτώ τελικά τι θα κάνω με όλα όσα κατάλαβα από όλη αυτή την ιστορία. Μπορεί να φύγω να πάω Αγγλία στον Βίκτωρα, μπορεί να εγκαταλείψω το πανεστήμιο και να γίνω επιτέλους ηθοποιός, μπορεί πάλι να μην κάνω τίποτα και σε 2 εβδομαδες να σας ξαναγράψω, φρέσκια. Που ξέρει κανείς μπορεί τελικά όλα αυτα να μην άλλαξαν τίποτα μέσα μου και να χρειάζομαι μόνο λίγο ύπνο. Τώρα όμως χρείαζομαι να κλείσω τα ρανταρ. Να ξέρετε ότι έχετε γίνει πια μέρος του δικού μου κόσμου και όσο να μην σας γράφω είστε εκεί και μου χαμογελάτε όταν χρειάζομαι παρέα. Σας ευχαριστώ που θα καταλάβετε......

Η δικιά σας Μυρτώ